„W obronie Żydów”

Israel Shamir

Autor: Israel Shamir

Uzasadniaj swoje działania potrzebą ochrony słabych i bezbronnych. To pierwsza zasada retoryki politycznej. Jeśli zbombardujesz Syrię, nie przyznawaj się, że zrobiłeś to, aby zainstalować tam reżim marionetek lub przeprowadzić rurociąg. Powiedz, że zrobiłeś to, aby ocalić dzieci Aleppo zagazowane przez Assada Rzeźnika. Jeśli zajmujesz Afganistan, nie przyznawaj się, że robisz to dla zysku z produkcji i przemytu heroiny; powiedz, że przyszedłeś bronić kobiety i ich prawa. Jeśli chcesz objąć swoje społeczestwo totalną inwigilacją, powiedz, że robisz to, aby uniemożliwić grupom nienawiści atakowanie bezsilnych i „innych” pod względem płci, religii, rasy, a zwłaszcza słabszych, takich jak kobiety i dzieci, oraz osoby starsze, chore i niepełnosprawne.

Pamiętaj: nie musisz pytać dzieci, kobiet lub imigrantów, czy chcą twojej ochrony. W razie potrzeby zawsze możesz znaleźć kilka charakterów, którzy przekonywująco spojrzą w kamerę i powtórzą krótki tekst. Z całą moją niechęcią do hipokryzji R2P, czyli Responsibility to Protect (Odpowiedzialności za Ochronę), nie mogę winić rzekomo chronionych ofiar za katastrofy spowodowane przez ich niechcianych obrońców.

Ta myśl przyszła mi do głowy podczas mojej ostatniej wizyty we Francji, w celu wydania mojej nowej książki „W imię Chrystusa”. Francja doświadcza gwałtownego spadku wolności. Wszystkie narody tego doświadczają, ale Francja prowadzi. Przez lata mieli prawa, które zakazywały rzeczy niemiłych Żydom; a teraz rozszerzają te prawa karząc nie tylko mówienie lub pisanie, ale także myślenie, sugerowanie lub mruganie. Ustawa kryminalizująca antysemityzm i antysyjonizm może zostać wkrótce poddana pod głosowanie. Dotychczasowa ustawa była przegłosowana w 2015 r. (po ataku Charlie Hebdo) jako narzędzie przeciwko „usprawiedliwianiu terroryzmu”. Nowe prawo pozwoli rządowi aresztować każdego, tylko na podstawie tweetu lub postu na Facebooku i wysłać delikwenta na 18 miesięcy do „więzienia prewencyjnego”, nawet zanim dojdzie do rozprawy sądowej. Sędzia usankcjonuje go na podstawie „głębokiego przekonania” o jego „ukrytych zamiarach”.

Ta walka z rzekomym antysemityzmem stała się – podobnie jak w Wielkiej Brytanii – potężnym narzędziem elit rządzących przeciwko ludziom. Używa się jej przeciwko Gilets Jaunes (Żółtym Kamizelkom) i ogólnie przeciwko opozycji. Władze stosują zasadę R2P, aby atakować wolność we Francji, to znaczy rzekomo chronią Żydów, jak gdyby Żydzi potrzebowali ochrony, a w imieniu Żydów kradną wolność wszystkim.

Z pewnym poetyckim przyzwoleniem można powiedzieć, że Żydzi są niewinni tego ataku, tak jak dzieci Aleppo nie są winne bombardowania Syrii, a afgańskie kobiety nie są winne amerykańskiej okupacji. Żydzi byli wykorzystywani jako przysłowiowe ofiary, tak samo jak dzieci i kobiety. Wina i odpowiedzialność spoczywają na tych, którzy używają ich jako pretekstu.

Można argumentować, że porównanie jest wymuszone, ponieważ francuskie organizacje żydowskie aktywnie uczestniczą w tej kampanii przeciwko francuskiej wolności. Tak, to prawda, ale te organizacje są samowolnymi, samozwańczymi strażnikami interesów żydowskich. Żydzi nie głosowali na nie, nie wybierali ich zarządów. Rząd mógł je zlekceważyć mówiąc, że nie reprezentują żydowskich obywateli. W rzeczywistości było to tradycyjne francuskie podejście, odmawiając współpracy z organizacjami żydowskimi rząd stał na stanowisku, że francuscy Żydzi są Francuzami i nie potrzebują pośrednika. Jeśli rząd tych organizacji słucha, to tylko dlatego, że mówią one to, co rząd chce usłyszeć.

W Annecy, jednym z najładniejszych średniowiecznych miast we Francji, spotkałem Maître Viguier, prawnika Alaina Sorala. Nad garnkiem z fondue, z którego miejsce to jest znane, opowiedział mi on niesamowitą historię.

W trakcie demonstracji Żółte Kamizelki spaliły obraz osobistości francuskiej telewizji, Bernarda Henri Levi (w skrócie: BHL) oraz kilku innych godnych.

Na mocy tego faktu, CRIF (lub / i LICRA i inne organizacje) oskarżyły pana Sorala o antysemityzm, przestępstwo kryminalne i zażądały 2 lat więzienia + 30 000 euro, jako kara + 82 500 euro jako odszkodowanie dla „ofiar”. Maître powiedział, że elity próbują zjednoczyć Żydów przeciwko Gilets Jaunes i przeciwko zwykłym Francuzom. Inni zwolennicy GJ, Jean Bricmont i M. Chouard są następni na liście, po Soralu.

CRIF twierdził, że rap był w języku kodowanym. Według nich, spalony obraz BHL symbolizuje wielki ogień do spalenia wszystkich Żydów: „W latach 1940–1945 naziści nazywali Żydów „ robactwem ” i  „ pasożytami ”, które należy „eksterminować”. I dlatego słowo „pasożyty” w klipie odnosi się koniecznie do Żydów, których należy eksterminować.” Bardzo słaba logika; Sokrates wysłałby tych sofistów z CRIF z powrotem do dziur, w których zwykle ukrywają się przed światłem słonecznym. Cokolwiek naziści powiedzieli, nie mieli oni praw autorskich do słowa „pasożyty”. W Związku Radzieckim, po rewolucji październikowej 1917 r., kiedy Żydzi zajmowali znaczące miejsce w partii i rządzie, najpopularniejsza pieśń rewolucyjna głosiła, że pasożyty nie mają prawa rządzić ziemią.

Pasożyty to ci, którzy nie trudzą się, a konsumują – a to nie jest specyficzna cecha żydowska. Mówiąc że Żydzi są pasożytami, samozwańcze organizacje żydowskie oddają się podstępnemu antysemityzmowi.

Co jest złego w spaleniu zdjęcia BHL? BHL jest obywatelem francuskim, który ma prawo do swoich poglądów. Jednak żaden z jego poglądów nie może lub nie powinien być uznany za „stanowisko żydowskie”. Francuscy Żydzi, a na pewno Żydzi świata, mają wiele różnych poglądów, niektórzy z nich zgadzają się z BHL w niektórych punktach, a niektórzy nie zgadzają się. Czasami nie zgadzają się ze sobą. Pan BHL był gorącym zwolennikiem, a nawet inicjatorem ataku NATO na Libię w 2011 r., który sprawił, że ten dobrze prosperujący kraj Afryki Północnej stał się upadłym państwem rządzonym przez islamskie gangi zbrojne. Pan BHL był gorącym zwolennikiem lub inicjatorem zamachu stanu w Kijowie, który obalił prawowitego prezydenta Ukrainy i doprowadził do władzy zwolenników nazistowskiego Quislinga Stepana Bandery. Pan BHL próbował rozpalić gniew swoich francuskich rodaków przeciwko GJ. Te i inne poglądy pana BHL spowodowały oburzenie niektórych obywateli francuskich, którzy zareagowali gniewem i spalili jego zdjęcie. Ale wszystkie te działania pana BHL i jego przeciwników są całkowicie uzasadnione w ramach swobodnego dyskursu publicznego.

To, co jest złe i nie może być uzasadnione, to próba stworzenia przez CRIF fałszywego wrażenia, jak gdyby te opinie i działania pana BHL reprezentowały pozycję wszystkich Żydów. To jest zwyczajnym, antysemickim kłamstwem. Żydzi francuscy, izraelscy i światowi niekoniecznie popierali bombardowanie Libii lub przewrót w Kijowie; Żydzi nie mają jednolitego stanowiska politycznego w sprawie wyborów francuskich ani francuskich ruchów politycznych. Niektórzy francuscy Żydzi popierają GJ, a niektórzy je odrzucają. Niektórzy głosują na pana Macrona, inni na Mme Le Pen lub pana Sorala.

Tylko złośliwi antysemici twierdzą, że wszyscy Żydzi śledzą i wspierają BHL. Ten paskudny wniosek został podtrzymany przez samozwańczą „organizację żydowską” CRIF.

Powtórzmy raz jeszcze: organizacja o nazwie CRIF nie reprezentuje francuskich Żydów, ponieważ nie została ona wybrana przez francuskich Żydów. Jej przywództwo nie jest akceptowane przez Francuzów ani przez Żydów. CRIF jest organizacją polityczną z własnymi celami; jej cele nie pokrywają się z celami większości Żydów we Francji lub gdzie indziej.

Chociaż można argumentować, że w niektórych przypadkach CRIFF działa w interesie Żydów, walcząc z uprzedzeniami antyżydowskimi, w tym konkretnym przypadku CRIF działa przeciwko interesom żydowskim, ponieważ działanie to może wzmacniać antyżydowskie przekonania, że wszyscy Żydzi działają razem dla jakiegoś wątpliwego celu, jakim jest rozpad Libii lub Ukrainy lub dla innego kontrowersyjnego celu.

Żydzi, jako Żydzi, nie mają żadnej pozycji na te tematy. Pan BHL nie jest ani wybranym przedstawicielem, ani autorytetem duchowym dla Żydów we Francji lub gdziekolwiek indziej. Nie ubiera się jak uważny Żyd, nie przestrzega żydowskich praw i zwyczajów; jego rodzina słynęła z apostatów; jego działania były zawsze działaniami wolnego agenta; nigdy nie konsultował się z władzami żydowskimi, duchowymi ani doczesnymi.

BHL ma prawo do swoich poglądów i opinii; nie może jednak twierdzić, że działa w interesie żydowskim lub reprezentuje Żydów. Zatem, CRIF nie może przedstawiać protestu przeciwko BHL jako czynu przeciwko całemu narodowi żydowskiemu; jako akt antysemityzmu. To CRIF jest antysemicki sugerując, że atak na BHL jest atakiem na naród żydowski. Gdyby tak było, to powinniśmy również uznać potępienie Czarnego komika, pana Dieudonné – za akt antyczarnego rasizmu.

Spalenie wizerunku BHL w Izraelu jest całkowicie legalne; zamierzam to zrobić jutro w Tel Awiwie na plaży Gordon. Żaden sąd w Izraelu nie oskarży mnie o antysemityzm, jeśli spalę jego zdjęcie; lub nawet zdjęcie pana Netanyahu, który jest wybranym przedstawicielem żydowskiego państwa Izrael. Podczas gdy flaga Izraela jest chroniona przed profanacją, wizerunek osoby pochodzenia żydowskiego nie jest. Można go dowolnie palić lub niszczyć w dowolny sposób.

Jestem pewien, że obywatele francuscy są nie mniej wolni niż obywatele Izraela i mam nadzieję, że francuski sąd odrzuci frywolne roszczenie samozwańczej organizacji żydowskiej o nazwie CRIFF przeciwko panu Alainowi Soralowi. Byłoby dobrze, gdyby pan BHL znalazł odwagę, by wesprzeć pana Sorala przeciwko CRIF, potwierdzając, że nie jest on i nie działa jako prawowity przedstawiciel lub duchowy autorytet francuskich Żydów. Byłoby jeszcze lepiej, gdyby Republika Francuska oskarżyła CRIF o zachęcanie antyżydowskich uprzedzeń przez frywolne roszczenia.

Jeśli Republika Francuska uzna za konieczne potępienie Alaina Soral’a z jakiegokolwiek powodu, niech zrobi to bez udawania, że robi to dla sprawy żydowskiej. Nie włączajcie Żydów do tej polemiki ! Żydzi mają dość własnych kłopotów, bez wykorzystywania ich jako koronnego argumentu w wewnętrznym sporze francuskim.

To właśnie powiedziałem francuskiemu prawnikowi i przedstawił on mój argument we francuskim sądzie. Cieszę się, że mogłem w tej sprawie pomóc Francuzom. Bóg jeden wie, że Żydzi mają dość własnych grzechów bez konieczności dźwigania i obrony grzechów francuskiego establishmentu.

Smutne i nierozsądne byłoby zakończenie tego artykułu tak ponurym akcentem, podczas gdy przepiękne lato zachwyca nasze oczy. Przekroczmy Kanał, gdzie nieposkromiony 93-letni premier Malezji Tun Dr Mahathir Mohamad, lub po prostu dr M w skrócie, rozmawiał z angielskimi studentami w klubie dyskusyjnym Cambridge Union w niedzielę (16 czerwca). Gazeta donosi, że publiczność w Cambridge była „łaskotana różowo” przez błyskotliwy dowcip dra M.

„Mam kilku żydowskich przyjaciół, bardzo dobrych przyjaciół, nie są tacy jak inni Żydzi, dlatego są moimi przyjaciółmi” – powiedział dr M., wywołując falę śmiechu. Mam nadzieję, że zalicza mnie do grona przyjaciół, ponieważ zaprosił mnie do swojego Kuala Lumpur 15 lat temu, a ja należycie poinformowałem moich czytelników o Malezji i o nim, człowieku, który walczył z Sorosem i MFW i wygrał. Przeczytaj tutaj, jak to zrobił.

Wiele razy nazywał Izrael „siłą stojącą za wszystkimi nieszczęściami Bliskiego Wschodu”. Nigdy też nie bał się być nazwany antysemitą. I ten wielki człowiek (którego imię przeraża żydowskich działaczy i zmusza Klub Pracy Uniwersytetu w Cambridge, aby ogłosić „solidarność z brytyjskimi Żydami”) rządził jego krajem przez 40 lat, a ostatnio został ponownie wybrany na kandydata partii opozycyjnej . Ma ponad dziewięćdziesiąt lat i nadal jest silny.

Więc bądźcie dobrej myśli, moi przyjaciele i czytelnicy! Podążajcie za przykładem dr M i nie bójcie się, że zostaniecie nazwani samiwiecieczym. To nie koniec świata. Głos Żydów jest potężny tylko wtedy, gdy idzie w parze z prawdziwymi mocami, a ich przeciwnicy są łagodni i słabi. Ludzie o silnych umysłach mogą przepłynąć przez ich obronę równie łatwo, jak przez sprzeczkę jarmarcznych kobiet.

Israel Shamir
Kontakt: adam@israelshamir.net

Ten artykuł był oryginalnie opublikowany w The Unz Review.
(Tłum: L.Biegalski)


Galilee Flowers, or Flowers of Galilee (Kwiaty Galilei)
(Amazon)

„Israel Shamir jest zakochany w Ziemi Świętej. Jego pasją jest ziemia i jej mieszkańcy; wierzy, że są one połączone pępowinami. Dla niego jest tylko jedno realne rozwiązanie konfliktu, który pustoszy region tak długo – to jest rozwiązanie jednego stanu. Shamir jest humanistą i chociaż jest zjadliwy wobec wrogów Palestyny – żydowskiej elity – jest dumny i pisze z miłością o odważnych Żydach, którzy opierają się izraelskim zbrodniom.

Kwiaty Galilei to zbiór esejów pełnych miłości – takiej elegii miłości, że czytając je po raz pierwszy poczułam się zmuszona do opóźnienia obracanie stron, woląc zamiast tego przedłużać obrazy i delektować się sentymentami.

Shamir niczego nie ukrywa. Stawia wyzwania konwencjonalnemu myśleniu, ale robi to z uczciwością, uczuciem, dogłębnym zrozumieniem i wiedzą. Jego szczerość jest zarazem rozsądna i racjonalna. Kwiaty Galilei to otwieracz do oczu, a zarazem czarujące edukacyjne doświadczenie.”

Ten wpis został opublikowany w kategorii Kultura, Polityka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.