Wspomnienia o przyjacielu Suwałk, profesorze Romualdzie Kukołowiczu (ps. „Roman”)

Romuald Kukołowicz (1921-2008)

Urodzony w Wilnie. Żołnierz Związku Wolnych Polaków, Służby Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Wojnę kończy w stopniu porucznika.

W 1945 r. przenosi się do Łodzi. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, doktor ekonomii i socjologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, wieloletni wykładowca i pracownik naukowy KUL. Były członek Komitetu Badań Rejonów Uprzemysłowionych przy prezydium PAN.

Żona profesora Kukołowicza była
prawnuczką Marii Konopnickiej.

Od 1949 r. współpracownik księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. Od 1972 roku jego osobisty doradca ds. społecznych i gospodarczych. W sierpniu 1980 r. delegowany przez księdza prymasa do strajkujących robotników w Stoczni Gdańskiej, następnie jego osobisty delegat do przewodniczącego NSZZ „Solidarności” Lecha Wałęsy i Komisji Krajowej. Z ramienia Krajowej Komisji i Episkopatu Polski, doradca Regionu Pojezierze. W czerwcu 1981 r., podczas zjazdu mazowieckiej „Solidarności” wybrany do Zarządu Regionu Mazowsze oraz na delegata na I Zjazd Krajowy „Solidarność”.

W latach 1981-1984 doradca księdza prymasa Józefa Glempa. W okresie stanu wojennego współpracownik solidarnościowego podziemia, m.in. „Solidarności Walczącej”.
Przeciwnik rozmów „okrągłego stołu” i „grubej kreski”. Wiceminister pracy i polityki społecznej w rządzie Jana Olszewskiego, a następnie szef doradców ministra Jerzego Kropiwnickiego w Centralnym Urzędzie Planowania. W 1997 r. jeden z członków ścisłego zespołu organizacyjnego AWS. Po kilku tygodniach, protestując przeciw ustępstwom czynionym przez AWS na rzecz UW, wycofuje się z udziału w negocjacjach. W 2001 r. ukazuje się książka „W cieniu Prymasa Tysiąclecia. Z Romualdem Kukołowiczem rozmawia Piotr Bączek”.

W 1999 r. odznaczony przez ministra Kultury i Sztuki RP odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”. W czerwcu 2007 r. odznaczony przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI.

Po długiej chorobie, prof. Romuald Kukołowicz zmarł w Warszawie 25 kwietnia 2008 roku. Został pochowany na Powązkach w środę 30 kwietnia.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Inne źródło:

P.S.: „Romana” znałem osobiście od 1980 roku, podczas 16 miesięcy pierwszej „Solidarności” i podczas stanu wojennego. Był jedną z kilku osób, które do dziś uważam za moich mentorów. Wspominam jego właśnie teraz, kilka dni przed wyborami, aby wyborcom w Suwałkach przypomnieć tą postać, ten wzór człowieka i obywatela. Niestety, żyjemy w czasach gdy coraz trudniej jest znaleźć, nawet wsród kandydatów na polityków, ludzi o tak wysokim intelekcie, wiedzy, uczciwosci i tak wspaniałym charakterze. Niech Jego poświęcenie i praca dla naszej Ojczyzny będą wzorem dla następnych pokoleń Polaków i wzorem dla tych, którzy pojutrze wygrają wybory. [L.B.]

up4

Ten wpis został opublikowany w kategorii Wspomnienia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.