[Źródło]

Komentarz: W Kanadzie zaczęło to być widoczne po 1991 roku. W 1991 roku Związek Radziecki wszedł na drogę transformacji ustrojowej. Ideologiczna rywalizacja między ZSRR i Zachodem dobiegła końca. Niemal natychmiast drapieżny kapitalizm rozpoczął ofensywę. W Kanadzie wdrożono restrukturyzację naszej gospodarki, a następnie przeniesiono część głównej produkcji, technologii i usług do tak zwanych „tanich krajów”, gdzie siła robocza była tańsza, a łagodniejsze przepisy dotyczące ochrony środowiska nie wymagały kosztownych technologii oczyszczania. Miejsca pracy nie były już ważne, zysk stał się głównym celem działalności biznesowej i (w niektórych przypadkach) rządowej. Powiedziano nam, że jest to konieczne, ponieważ staliśmy się zbyt drodzy i nie byliśmy wystarczająco konkurencyjni w porównaniu z pracownikami w krajach, w których koszt utrzymania stanowił niewielką część naszych własnych kosztów przetrwania.

Po 1995 r., rozpoczęły się reformy edukacji mające na celu ogłupienie społeczeństwa. Na początku były to zmiany łagodne, które wciąż jeszcze udawały, że poprawiają kształcenie w przedmiotach akademickich. Dziś ich zakres przekroczył najśmielsze wyobrażenia w porównaniu ze starymi programami i metodyką nauczania. Można argumentować, że nowe technologie, a mianowicie telewizja, komputery, gry wideo i internet, sprawiły, że stary styl nauczania stał się mniej atrakcyjny, ale sytuacja ta nie została zrekompensowana przez żadne nowe strategie. Zgodnie z nowymi zaleceniami, szkoły zaczęły indoktrynować dzieci w obszarach ideologicznych i obyczajowych, zamiast skupiać się na wiedzy akademickiej, rozumieniu nauk ścisłych i umiejętnościach samodzielnego, krytycznego myślenia. Demoralizacja i seksualizacja stały się częścią tego procesu, któremu towarzyszyły inne elementy „woke”.

Niedawno przeprowadziłem internetową debatę na temat naszych obecnych trendów w różnych dziedzinach życia. Na jej podstawie stworzyłem następującą listę narzucanych nam priorytetów społecznych, ekonomicznych i politycznych:

1. Niszczenie spójności społecznej (religii, rodziny, narodu, patriotyzmu, kultury, tradycyjnych systemów etycznych i integralności moralnej, a także tradycji historycznych);
2. Dzielenie ludzi, izolowanie ich i nastawianie ich przeciwko sobie poprzez mieszanie kultur oraz narzucanie środków izolacyjnych i innych operacji psychologicznych (np. kłamstw, propagandy strachu, dystansu społecznego, noszenia maseczek, przymusu szczepionkowego, represji, itp.); podczas „pandemii” i związanych z nią blokad (lockdownów);
3. Dzielenie i skłócanie społeczeństwa (partie polityczne, ideologie, normy kulturowe, itp.;
4. Niszczenie indywidualizmu i fundamentów tożsamości (dezorientacja informacyjna, dysonans poznawczy, operacje psychologiczne, nienaukowe teorie gender, dezorientacja w identyfikacji seksualnej przedstawiana jako „norma” itp.);
5. Ograniczanie wolności konstytucyjnych i praw człowieka pod pretekstem „bezpieczeństwa” i „dobra zbiorowego”;
6. Niszczenie, ignorowanie i fałszowanie nauki oraz badań naukowych;
7. Promowanie ogłupiającej edukacji i rozrywki;
8. Fałszywe wiadomości i kłamliwa propaganda;
9. Niszczenie opieki zdrowotnej;
10. Niszczenie gospodarki, handlu i finansowej stabilności rynku oraz stopy życiowej społeczeństwa;
11. Wielowymiarowa pauperyzacja społeczeństwa;
12. Powszechna korupcja (wszystko wolno dla zysku, kariery i propagandy ideologicznej);
13. Stosowanie siły i represji prawnych wobec opozycji i pokojowych demonstrantów;
14. Wprowadzanie środków zniewolenia i kontroli (inwigilacja, sztuczna inteligencja i transhumanizm);
15. Popularyzowanie, wprowadzanie oraz legalizowanie metod depopulacji (eutanazja, leczenie objawów, zamiast prewencji i leczenia przyczyn choroby, zbyt długi czas oczekiwania na wizytę u specjalisty oraz na badania, testy i leczenie specjalistyczne, legalizowanie narkotyków, itd.

To tylko kilka „nowych koncepcji” w naszej rzeczywistości. W skali społeczeństwa środki te mają realny potencjał wywołania:

• Degradacji fizycznej;
• Degradacji intelektualnej;
• Degradacji kulturalnej i socjalnej;
• Degradacji ekonomicznej;
• Degradacji ideologicznej i politycznej;
• Degradacji personalnej.

Jest przy tym wyraźnie widoczne, że powyższe zjawiska nie są przypadkowe. Są one wprowadzane globalnie w niezwykle skoordynowany sposób, z udziałem rządów, środków masowego przekazu, obfitego finansowania oraz dobrze zorganizowanej i wysoce zdyscyplinowanej armii rozmaitych „komandosów” i trolli. Cały ten system jedzie na wielowymiarowej korupcji, bo przecież to nie same „elity” go wprowadzają w życie. Uczestniczą w tym procesie szkoły, szpitale, dyrekcje zakładów pracy, media, producenci, dostawcy, sklepy detaliczne, sędziowie, policja, nasi sąsiedzi oraz inne przścigające się w sygnalizowaniu lojalności i cnoty instytucje i organizacje kierowane przez naszych współ-obywateli. Cnota, najwyraźniej, nie ma dziś u nas wzięcia.