Poniżej podaję linki do kopii materiałów filmowych jakie ukazały się w telewizji oraz w mediach internetowych w związku z protestem KOD-u i obywateli Suwałk podczas tzw. „otwarcia wystawy” o gen. Andersie w Archiwum Państwowym w Suwałkach, 4 marca 2016 roku. Te filmy skopiowałem na potrzeby obrony Marcina Skubiszewskiego by zabezpieczyć materiał dowodowy, który przed rozprawą Skubiszewskiego może „zniknąć” z internetu.
UWAGA. Nie posiadam praw autorskich ani żadnych innych praw do publikacji lub rozprowadzania tych materiałów. Udostępniam je wyłącznie na potrzeby legalnej obrony w sądzie. Proszę by czytelnicy nie pobierali tych filmów. Na razie są one dostępne na stronach internetowych, do których linki także podaję poniżej.
Download / Pobranie wyłącznie na potrzeby obrony w sądzie:
Folder „Skubiszewski” – https://drive.google.com/folderview?id=0BzWHUMcFQ6BBSndOa1cyNUVjSDQ&usp=sharing
Ten folder zawiera kopie następujących filmów w formacie MP4:
- Incydent 1: – Wypowiedzi ministra Błaszczaka i Mrs. Anders podczas otwarcia tej wystawy, wyraźnie mające charakter agitacji wyborczej.
- Incydent 2: – Wystąpienie Marcina Skubiszewskiego i wymiana zdań z organizatorami.
- Incydent 3: – Interwencja komendanta wojewódzkiego policji
- Incydent 4: – Wypowiedź ministra Błaszczaka oceniająca to zajście jako „złe awanturnictwo”.
- Incydent 5: – Wypowiedź ministra Błaszczaka oceniająca to zdarzenie jako „Złą agresję” i „Złe awanturnictwo”.
- Incydent 6: – Wypowiedź wiceministra Zielińskiego, w którym nazwał protestujących „zwyrodnialcami”, a samo zajście „awanturnictwem”.
- Interesująca ustawka: – wideo i program TVN24, chyba najlepszy i najbardziej obiektywny reportaż o tym incydencie.
Pobranie filmów z pomocą linku „Download” i strzałki skierowanej w dół w prawym-górnym rogu ekranu. Film pobrany jest pełnej jakości. Film odtworzony z internetu jest niskiej jakości.
Materiały aktualnie istniejące w sieci internetowej, dostępne dla wszystkich:
Artykuł w Suwałki24.pl, w którym redaktor stwierdza, że otwarcie wystawy o gen. Andersie „miało być kulminacją kampanii wyborczej” Mrs. Anders. Zieliński nazywa protestujących obywateli „chamstwem” i „zwyrodnialcami”, stwierdza, że protestujący obywatele „złamali prawo”, a samo zdarzenie było niepatriotyczną „ustawką medialną”: – http://www.suwalki24.pl/article/35,jaroslaw-zielinski-o-wyborach-rozstrzygnely-spor-miedzy-patriotyzmem-a-chamstwem
Artykuł w Suwałki24.pl, w którym oficjalne media stwierdzają, że wystawa o gen. Andersie była „kulminacyjnym punktem kampanii wyborczej pani Anders”. Taka była powszechna percepcja na temat tej imprezy: – http://www.suwalki24.pl/article/1,zgrzyt-na-finiszu-kampanii-kod-uderzyl-w-pis
Reportaż TVN24, chyba najlepsze i najbardziej wyważone wideo o tym wydarzeniu: – http://www.tvn24.pl/czarno-na-bialym,42,m/czarno-na-bialym-interesujaca-ustawka,627374.html
Dlaczego materiały te są ważne?
Dowodzą one, że:
Podczas otwarcia wystawy minister Błaszczak i Mrs. Anders prowadzili otwarcie i jednoznacznie agitację wyborczą w lokalu Archiwum Państwowego. Przez to popełnili oni wykroczenie z Art. 494 § 1 Kodeksu Wyborczego, który ustanawia:
„Kto, w związku z wyborami, prowadzi agitację wyborczą:
1) na terenie urzędów administracji rządowej lub administracji samorządu terytorialnego bądź sądów,
/…/
– podlega karze grzywny.”
Dowodzą one również, że:
Minister i wiceminister Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z góry, jeszcze przed podjęciem dochodzenia w tej sprawie i grubo przed rozprawą sądową publicznie przesądzili, że popełnione zostało przestępstwo, przez co odebrali Skubiszewskiemu prawo do bezstronnego dochodzenia i rozprawy oraz prawo do przywileju wynikającego z zasady domniemania niewinności. Przez to popełnili wykroczenie przeciwko:
Art. 14 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (ratyfikowanego przez Polskę w 1977 roku), który ustanawia:
§ 2. Każda osoba oskarżona o popełnienie przestępstwa ma prawo być uważana za niewinną aż do udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą.
– oraz –
Art. 5 Kodeksu Postępowania Karnego RP, który ustanawia:
§ 1. Oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.
§ 2. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
Nic dodać, nic ująć. Pozostaje tylko pytanie: Kto powinien być w tej sprawie sądzony?




