Proces suwalski 17 maja 2018 – wystąpienie oskarżyciela publicznego – cz. 1

Oskarżyciel publiczny Jarosław Golubek

W swojej mowie końcowej w dniu 17 maja 2018 roku oskarżyciel publiczny Jarosław Golubek „przeszedł samego siebie”. Rzadko mi się zdarza zgubić wątek czyjejś wypowiedzi, ale w przypadku tej mowy nie sposób było wątku nie zgubić.

Mowa oskarżycielska, która moim zdaniem wskazuje na brak logiki, brak konsekwencji, wyraźne braki w wykształceniu dotyczącym kwalifikacji zawodowych i znajomości prawa, stronniczość, łamanie własnych obowiązków, oraz nieznajomość materiału dowodowego i zaprzeczanie samemu sobie to sprawa poważna, którą w państwie praworządnym, w interesie społeczeństwa, powinni niezwłocznie zająć się przełożeni Golubka.

Zacznę od tego co oznacza tytuł „oskarżyciel publiczny.”

„Oskarżycielem publicznym jest organ państwowy, który we własnym imieniu [podkreślenie moje] wnosi lub popiera oskarżenie (obwinienie) w sprawach o czyny zabronione, które ustawa nakazuje lub zezwala ścigać skargą publiczną. W szeroko rozumianym postępowaniu karnym i w sprawach o wykroczenia oskarżyciel publiczny jest stroną, która reprezentuje interes społeczeństwa (interes publiczny) w ściganiu przestępstw i wykroczeń. Ze względu na brak prywatnego interesu celem działania oskarżyciela nie jest ukaranie sprawcy za wszelką cenę, naprawienie szkody itp., lecz uzyskanie sprawiedliwego i zgodnego z prawem rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu. Dlatego oskarżyciel publiczny ma prawo działać również na korzyść oskarżonego.” 

Przypisy:

– Art. 17 § 1–4 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
– Art. 133 § 1 i 134 § 1 w zw. z art. 121 § 2 k.k.s.
– Dariusz Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX/el., 2017.

Jakie są, między innymi, obowiązki oskarżyciela publicznego?

Ustawa o Policji 

Art 1. 2 – [fragmenty] – Do podstawowych zadań Policji należą:

2) ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych /…/
6) kontrola przestrzegania przepisów porządkowych i administracyjnych związanych z działalnością publiczną lub obowiązujących w miejscach publicznych;

Z tego wynika jednoznacznie, że obowiązkiem Policji było nie tylko rozpoczęcie postępowania wyjaśniającego i wniesienie oskarżenia przeciwko osobom, które swoim protestem zakłóciły porządek publiczny (2), ale również rozpoczęcie postępowania i wniesienie oskarżenia przeciwko politykom, którzy złamali Kodeks Wyborczy organizując pod pretekstem otwarcia wystawy agitację wyborczą w lokalu urzędu państwowego (6). Tak się jednak nie stało. Policja wywiązała się z obowiązku wynikającego z Art. 1. 2. 2) Ustawy o Policji, natomiast nie wywiązała się z obowiązku wynikającego z Art. 1. 2. 6) tej Ustawy, co było pierwszym naruszeniem praworządności przez oskarżyciela publicznego.

Art. 1. 3 – Policja realizuje także zadania wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz umów i porozumień międzynarodowych na zasadach
i w zakresie w nich określonych.

Art. 14. 3 – Policjanci w toku wykonywania czynności służbowych mają obowiązek respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka.

Oskarżyciel i Sąd Okręgowy zignorowali obowiązujące w Polsce ustawodawstwo unijne. Oskarżyciel wręcz złamał prawa człowieka, a w szczególności prawo osób protestujących do głośnej, natychmiastowej i publicznej krytyki polityków. To prawo wynika z obowiązującego w Polsce orzecznictwa europejskiego, co w uzasadnieniu uniewinniającego wyroku szeroko wyjaśnił sędzia Czeszkiewicz.

Kodeks Postępowania w Sprawach o Wykroczenia (KPW)

Art. 3 [Sygnalizacja] – W razie stwierdzenia w toku postępowania istotnego uchybienia w czynnościach instytucji państwowej, samorządowej lub społecznej, sprzyjającego naruszeniom prawa, sąd, a w toku czynności wyjaśniających organ je prowadzący, zawiadamia o stwierdzonym uchybieniu tę instytucję bądź organ powołany do sprawowania nad nią nadzoru.

Nie ulega żadnej wątpliwości, że w tej sprawie politycy i organizatorzy otwarcia wystawy o gen. Andersie złamali prawo, popełniając wykroczenie z Kodeksu Wyborczego , co”sprzyjało naruszeniu prawa” i spowodowało reakcję – protest obwinionych:

Art. 494. § 1. Kto, w związku z wyborami, prowadzi agitację wyborczą: na terenie urzędów administracji rządowej lub administracji samorządu terytorialnego bądź sądów, /…/
– podlega karze grzywny.

Przypomnijmy tą agitację wyborczą w wykonaniu ministra Mariusza Błaszczaka i kandydatki Anny Marii Anders, która miała miejsce podczas otwarcia wystawy o gen. Andersie w lokalu Archiwum Państwowego:

Minister Błaszczak: – „Jest z nami córka generała Andersa, pani minister Anna Maria Anders, no i mam nadzieję, że po niedzielnych wyborach, pani senator Anders, pani senator, która będzie reprezentowała Suwałki, która będzie reprezentowała ten okręg wyborczy ku chwale naszej Ojczyzny. Dziękuję bardzo.”

Anna Maria Anders: – „Powtarzam to na każdym spotkaniu, uważam to za mój okręg, nasz okręg. Jak ktoś mnie się stara powiedzieć, że ja do tego okręgu nie należę, to taka wystawa właśnie pokazuje, że jest inaczej.” 

Mimo tego „istotnego uchybienia polityków w czynnościach instytucji państwowej, samorządowej lub społecznej, sprzyjającego naruszeniu prawa”, Policja w toku czynności wyjaśniających nie spełniła obowiązku „sygnalizacji” określonej w Art. 3 KPW, czym ukryła okoliczności łagodzące winę obwinionych. Oskarżyciel publiczny, w kolejnych rozprawach, konsekwentnie interpretował zachowanie się obwinionych jako „zakłócenie porządku publicznego”, jednocześnie całkowicie ignorując okoliczności łagodzące, a mianowicie fakt złamania przez polityków prawa wyborczego, przeciwko czemu zaprotestowali obwinieni. Oskarżyciel publiczny miał obowiązek ten fakt wziąć pod uwagę, czego z jakichś powodów nie uczynił, mimo, że na fakt ten w jego obecności wskazywali obrońca i obaj sędziowie Sądu Rejonowego w Suwałkach. Ten obowiązek oskarżyciela publicznego jest ściśle określony w następujących dokumentach:

Oskarżyciel publiczny 

Autorzy: Remigiusz Lewandowski, Dariusz Sochacki
Materiał dydaktyczny opracowany w Zakładzie Prawa Szkoły Policji w Słupsku

Strona 10 – „Oskarżyciel publiczny zobowiązany jest do obiektywizmu, dlatego podlega wyłączeniu od udziału w rozprawie z tych samych powodów, z jakich następuje wyłączenie sędziego. Zasada obiektywizmu to dyrektywa nakazująca organom procesowym obiektywny stosunek do sprawy i jej uczestników, z wyłączeniem jakichkolwiek uprzedzeń, stronniczości czy ukierunkowanego z góry nastawienia. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia ujmuje tę zasadę w art. 4 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w., a niekiedy określa ją mianem zasady bezstronności, co może sugerować odnoszenie jej jedynie do wzajemnych stosunków organu i stron procesowych. Tymczasem zasada ta wymaga w istocie obiektywizmu w stosunku do samej sprawy, dowodów, czynności wyjaśniających itd. Organ procesowy jest więc zobligowany do bezstronnego rozpatrywania wniosków dowodowych stron, uwzględniania okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść obwinionego, obiektywnego analizowania poszczególnych środków dowodowych i rozpatrywania środków zaskarżania, niezależnie od tego, w jakim kierunku owe środki oddziałują i od kogo pochodzą.”

Kodeks Postępowania Karnego 

(mający tu zastosowanie w związku z Art. 8 KPW)

Art. 4 – Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.

Tego obowiązku oskarżyciel publiczny Jarosław Golubek nie tylko zaniedbał, ale świadomie i celowo unikał. Wynika stąd prosty wniosek – albo Policja w tej sprawie działa pod presją przełożonych polityków, albo jest motywowana przesłankami politycznymi – co do jej uprawnień i obowiązków nie należy.

(W następnej części tego artykułu zamieszczę polemikę z konkretnymi fragmentami mowy końcowej oskarżyciela Golubka.)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Polityka, Praworządność i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s