Stanisław Michalkiewicz. Lech Wałęsa chce uratować cywilizację! Czeka nas niechybny koniec.

Komentarz: Mamy tu przykład dyplomatycznego ping-ponga. Kilka dni temu Angela Merkel zgodziła się z prezydentem Putinem, że Ukraina powinna przyznać specjalny status okręgowi donieckiemu – a wczoraj sekretarz stanu USA Mike Pompeo stwierdził, że Stany Zjednoczone już nie uznają osiedli izraelskich na okupowanym przez Izrael Zachodnim Brzegu rzeki Jordan za nielegalne.

Zatem przypomnijmy:

Konwencja Genewska Nr. 4, Artykuł 49:

„Mocarstwo okupacyjne nie może dokonywać deportacji lub przesiedlenia części własnej ludności cywilnej na terytorium przez nie okupowane.”

Artykuł ten podkreśla obowiązującą w obecnym prawie międzynarodowym zasadę, że aneksja terytorium w drodze działań wojennych jest nielegalna, natomiast okupacja może być wyłącznie uzasadniona koniecznością wynikającą z operacji militarnych i musi być tymczasowa.

Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ Nr. 242 z 1967 roku

Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ 242 (S / RES / 242) została przyjęta jednogłośnie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 22 listopada 1967 roku, w następstwie wojny sześciodniowej (1967 r.). Została ona przyjęta na mocy rozdziału VI w Karcie Narodów Zjednoczonych. Stwierdza ona między innymi:

Podkreślając niedopuszczalność przejęcia terytorium przez wojny i konieczność działania na rzecz sprawiedliwego i trwałego pokoju, w którym każde państwo w obszarze może żyć w bezpieczeństwie,

​​Spełnienie zasad Karty wymaga ustanowienia sprawiedliwego i trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie, który powinien obejmować zastosowanie obu następujących zasad:

„(I) wycofanie izraelskich sił zbrojnych z terytoriów okupowanych w niedawnym konflikcie;

(II) Zakończenie wszystkich roszczeń i działań wojennych oraz poszanowanie i uznanie suwerenności, integralności terytorialnej i niepodległości politycznej każdego państwa w danym obszarze oraz ich prawo do życia w pokoju, w bezpiecznych i uznanych granicach wolnych od groźby lub aktów przemocy.”

Izraelscy prawnicy użyli wielu hipokrytycznych (wręcz kazuistycznych) metod aby podważyć tą rezolucję. Między innymi argumentowali oni że punkt (I) powyżej nie domaga się wycofania „wszystkich wojsk” izraelskich z terytoriów okupowanych. Wobec tego Izrael wycofał kilka czołgów i iluś tam żołnierzy, ale okupacja pozostała i trwa już 52 lata. Opisał tą sytuację w brytyjskim The Guardian Paul Foot, syn brytyjskiego lorda Caradona, który był autorem Rezolucji 242. Lord Caradon skomentował argumenty prawników izraelskich w następujący sposób:

Jak w parku jest znak „Psy powinny być trzymane na smyczy”, to dotyczy on wszystkich psów znajdujacych się w tym parku, a nie tylko niektórych.

Chyba oczywiste.

Top

Ten wpis został opublikowany w kategorii Polityka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.