Witaj … w Polin

Trudno jest komentować tego rodzaju widea, ale spróbować trzeba, pamietając, że wyrażam tu moją opinię. Zacznijmy od tego:

A może by tak wziąść przykład z Izraela i uchwalić ustawę o polskim charakterze państwa polskiego?

Centralną częścią tego filmu jest przemówienie Dudy. Na to muszę zareagować.

Duda: – „Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla anty-semickiej zbrodni. Nie ma i nie będzie.” – Moim zdaniem: tu widać typowy iluzjonizm i hipokryzję. I typowo stalinowski styl. Anty-semickie nastroje są rezultatem tego co Żydzi robią, a nie tego kim są. Zatem nie mają one nic wspólnego z rasizmem. Jak ktoś cię okradnie, albo oszuka, albo zabije ci dziecko, to szukasz zemsty i kary na nim nie dlatego kim jest, tylko dlatego co zrobił. I tak powinno być, bez względu na to kto jest sprawcą takich czynów.

W kontekście tego filmu, przemówienie Dudy to próba zastraszenia narodu polskiego w ramach przygotowań do ostatecznego ograbienia i opanowania Polski przez Żydów. Wygląda na to, że obie strony konfliktu polskiego biorą w tym udział skłócając polską opinię publiczną oraz ustawiając przeciwko sobie UE, USA i Rosję po to aby wytworzyć polityczną próżnię i uzyskać przestrzeń dla własnego manewru. Pod pozorem służenia obcym siłom, ludzie ci pchają świat do wojny i przygotowują się do zebrania żniwa. Podejrzewam, że częścią tego obrazu są nasi „polscy” zadymiarze.

Tysiąc lat? To kolejny mit Dudy. Osadnictwo żydowskie w Polsce od XI wieku to były gospody i kolonie rzemieślników rozsiane wzdłuż szlaków handlowych, którymi podróżowali żydowscy kupcy. Od czasu Statutu Kaliskiego w 1264, potwierdzonego później przez Kazimierza Wielkiego w 1334 r., Kazimierza Jagiellończyka w 1453 r. i Zygmunta Starego w 1539 r., Żydzi w Polsce stanowili mniejszość narodową posługujacą się własnym językiem, majacą własne obyczaje i własne instytucje, mającą własną, odrębną jurysdykcję, własną religię, własne, odrębne szkoły i własne samorządy. Mieli również zapewnioną swobodę podróżowania i handlu. Nie ma więc tu mowy o jakiejś „wspólnocie” historycznej lub kulturowej z Polakami na terenie Polski.

Nawet dziś widać, że organizatorzy kierujący organizacjami i grupami żydowskich polityków oraz rozmaitych zadymiarzy działają we własnym gronie, co wskazuje na to, że nie ma w sprawach politycznych faktycznej asymilacji, mimo polskiego obywatelstwa, przybrania polskich nazwisk i często obserwowanej mody na farbowane blondynki. A różnice kulturowe można wyraźnie zauważyć śledząc wpisy i komentarze w mediach społecznościowych.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Polityka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s