Super Debata Wolnościowców! Czy możemy zmienić Polskę? Walker/Poneta/Zagórski/Szymczyk/Hercuń

Komentarz: Zgadzam się ze wszystkim co tu mówicie, ale mam dziesięć zastrzeżeń, które musimy sobie uświadomić:

1. Każdy system ma dobre i złe strony. Kopiujmy i wykorzystujmy dobre strony różnych systemów natomiast odrzućmy strony złe. Przykład konfliktu #1: Kto ma komu służyć: społeczeństwo korporacjom, czy korporacje społeczeństwu? Jeżeli ta zależność ma iść w obie strony, to muszą istnieć ścisłe jej zasady, w jakim zakresie i za jaką cenę. Ważnym elementem takich zależności muszą być regulacje państwowe, w tym regulacje narzucone korporacjom przez rządy działające w imieniu społeczeństwa. Aby to było możliwe należy rozłączyć rządy, partie polityczne i polityków od prywatnych i korporacyjnych sponsorów.

2. Znajdźmy sposób na taką modyfikację demokracji aby o losie kraju i o naszym życiu nie decydowala głupia lub nieuczciwa większość. Niestety, w każdym społeczeństwie większość ludzi jest politycznie niekompetentna, kierująca się emocjami, a nie racjonalną analizą rzeczywistości, egoistyczna lub skorumpowana. Dlatego czysta demokracja jest utopią, taką samą jak chrześcijaństwo lub komunizm. Religie i ideologie opierają się na założeniu, że większość ludzi jest mądra i uczciwa. Niestety tak nie jest.

3. Musimy przestać oczekiwać co mamy otrzymać od państwa. Zamiast tego pytajmy co my możemy zrobić dla naszego państwa i społeczeństwa. Oczekiwania i uprawnienia muszą być zrównoważone odpowiedzialnością, poczuciem obowiązku, uczciwą pracą i samodyscypliną. To nie jest jednokierunkowa ulica.

4. Musimy jak najszybciej powrócić do wysokiej jakości systemu edukacji, od szkół podstawowych aż do wyższych uczelni. Oznacza to powrót do priorytetu przedmiotów akademickich oraz do promocji samodzielnego, krytycznego i logicznego myślenia. Oznacza to także likwidację demoralizacji i socjalizacji uczniów oraz likwidację tendencji zastępowania rodziców przez system. Prawa rodziców w wychowaniu dzieci i decydowaniu o ich życiu, edukacji i zdrowiu muszą być w pełni przywrócone. Aby to osiągnąć, musimy rozłączyć szkolnictwo od prywatnych i korporacyjnych sponsorów oraz musimy się pozbyć ideologii i polityki w szkołach oraz ingerencji państwa w rodzinie, czyli w podstawowej komórce społeczeństwa.

5. Na bazie solidnej edukacji musimy odbudować i unowocześnić polski potencjał gospodarczy. To nie wymaga dalszego komentarza i jest oczywiste. Tylko własna praca, własny wysiłek twórczy, własne osiągnięcia naukowe i techniczne oraz własny dorobek materialny, (a nie jałmużna, drukowanie „pustych” pieniędzy, inflacja i pożyczki), zapewnią nam suwerenność, wolność i wyższą stopę życiową.

6. Musimy odbudować wysokiej jakości system zdrowia i opieki społecznej. Aby to osiągnąć należy rozłączyć szkoły medyczne, szpitale i lekarzy od kompanii farmaceutycznych i korporacyjnych sponsorów. Rząd musi kontrolować kompanie farmaceutyczne i instytucje opieki zdrowotnej tak aby pomagały one pacjentom wrócić do zdrowia, zamiast permanentnie zaleczać objawy choroby bez prewencji, solidnej diagnozy i leczenia przyczyn choroby. Zdrowie ludzi musi być ważniejsze niż zyski firm farmaceutycznych, szpitali, przychodni medycznych i lekarzy. Należy również zrezygnować z prywatyzacji opieki społecznej i odłączyć ją od prywatnych zysków.

7. Koszty powyższych reform i dochody państwa należy zrównoważyć m.in. przez uzdrowienie polityki podatkowej, w tym poprzez objęcie sprawiedliwymi podatkami nie tylko obywateli, ale również działalności gospodarczej i finansowej związanej z polskim terytorium i polskim rynkiem. Firmy i korporacje korzystające z naszych zasobów i naszego rynku, z wyedukowanych na nasz koszt pracowników, z naszej infrastruktury, transportu, komunikacji oraz energii i z naszego środowiska naturalnego, zaciągają wobec Polski i polskiego społeczeństwa dług, który muszą spłacić w postacji sprawiedliwych podatków. Natomiast koszty konsumenta należy obniżać poprzez eliminację nadmiernych szczebli pośrednich w gospodarce, zwłaszcza nadmiernej ilości tzw. „middlemen”, czyli pośredników nie produkujących niczego wartościowego, natomiast dodających swoje zyski do końcowej ceny produktów i usług.

8. Uzdrawiając nasz system polityczny i ekonomiczny musimy dążyć do tego, aby kontrolę nad partiami politycznymi, sądownictwem i wymiarem sprawiedliwości, nad mediami głównego nurtu, polityką fiskalną i monetarną, bankowością i inwestycjami, nad gospodarką zasobami, handlem oraz szeroko rozumianym rynkiem sprawowały wiarygodne instytucje kierowane przez kompetentne kadry, dla których priorytetem będzie polska racja stanu, interes państwa polskiego oraz dobrobyt polskiego społeczeństwa. W tym zakresie mieści się także walka z korupcją i monopolizacją oraz przywrócenie autentycznej konkurencji, bez której tzw. mechanizmy rynkowe, czyli prawo popytu i podaży, nie mogą prawidłowo działać. Są to działania konieczne dla uzdrowienia naszej gospodarki oraz odbudowania suwerenności naszego państwa.

9. Aby zapewnić wolność obywatelom, należy przywrócić szacunek dla praw człowieka i obywatela, w tym wolność słowa i prawo do prywatności. Te prawa muszą być zrównoważone odpowiedzialnością i poczuciem obowiązku wobec państwa i społeczeństwa, uczciwą pracą i samodyscypliną. W tym zakresie należy również zaprzestać działań skutkujących demoralizacją społeczeństwa, a zwłaszcza dzieci i młodzieży, oraz przywrócić porządek społeczny oparty na prawie naturalnym oraz historycznie ukształtowanych wartościach kulturowych i moralnych. Jednocześnie, należy unikać i hamować wszelkie formy segregacji, dyskryminacji i dzielenia społeczeństwa wynikające z nacisków zewnętrznych, decyzji politycznych, różnic ideologicznych, zatrudnienia, stanu zdrowia, sposobu leczenia, rasy, religii, płci i statusu społecznego.

10. Kościoły i religie nie powinny się wtrącać do polityki państwa, a państwo nie powinno się wtrącać do kultury i nie powinno narzucac społeczeństwu kierunku jej rozwoju. Promujmy model państwa ‚a posteriori’, a nie model państwa ‚a priori’, który zawsze prowadzi do totalitaryzmu i zniewolenia społeczeństwa. Źródłem władzy państwowej jest i powinno być autonomiczne kulturalnie społeczeństwo.


Na podobny temat:

Ten wpis został opublikowany w kategorii Historia, Ideologia, Polityka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.