Region Pojezierze

To jest wyjątkowo poważna sytuacja. Europa coraz silniej prze do wojny z Rosją. Ameryka wydaje się temu przyklaskiwać, ale nie wiadomo czy chodzi o pomoc Ukrainie czy o jej zagarnięcie, czy o dokończenie depopulacji po nieudanej „plandemii”, czy też o ekonomiczne zniszczenie Europy, co nie byłoby taką pierwszą próbą – (temu m.in. służyło zmuszanie Europy do sankcji przeciwko Rosji, wysadzenie rurociągu Nord Stream 2, itp. działania sabotażowe).

Mowa jest o tzw. gwarancjach bezpieczeństwa”, czyli o pomocy wojskowej Ukrainie w postaci sprzętu wojskowego, uzbrojenia, treningu, pomocy logistycznej oraz danych wywiadowczych i rozpoznania satelitarnego. Tak szeroki zakres pomocy militarnej nie może się obyć bez obecności baz i sprzętu wojsk NATO na terenie Ukrainy, Polski, Finlandii i państw bałtyckich, czyli na granicach Rosji. Politycy i media udają zbiorowy zanik pamięci. Przecież już od 2010 roku Rosja protestowała przeciwko przesuwaniu się NATO pod jej granice. Po 2014 roku i po kijowskim Majdanie doszły do tego żądania aby Ukrainę włączyć do NATO. Obaj prezydenci Rosji (Medwiediew i Putin) stanowczo protestowali przeciwko tak oczywistemu łamaniu obietnic danych Gorbaczowowi przez Dept. Stanu USA i Ministerstwo Spraw Zagranicznych RFN. Kontynuowanie tej linii byłoby taką samą prowokacją jak rozmieszczenie rakiet sowieckich na Kubie podczas tzw. kryzysu kubańskiego w 1962 roku. Pamiętamy jak zareagowały na to Stany Zjednoczone.

„Ciało i dusza tworzą człowieka i wszystko, co ludzkie i ma jakikolwiek związek z człowiekiem; wszystko to posiada formę i treść, stronę wewnętrzną i zewnętrzną. Pełnia życia wymaga obu, ponieważ brak jednej prowadzi do zachwiania całości. Do wewnętrznej, duchowej strony życia należą pojęcia Dobra (moralności) i Prawdy; do cielesności — pojęcia zdrowia i dobrobytu; ponadto istnieje kategoria Piękna wspólna dla ciała i duszy. Nie ma przejawu życia, który nie miałby związku z jedną z tych kategorii, często z dwiema lub więcej. Tutaj należy każdy fakt i każda opinia.” — Prof. Feliks Koneczny, Wielość cywilizacji, 1935.

Na początku XX wieku w Europie narodziła się nowa nauka. Pozwolono jej się rozwijać przez trzy dekady, po czym ją zamknięto w tajnych instytucjach. Nazwano ją „historiozofią”, czyli filozofią historii. Jednym z czołowych przedstawicieli historiozofii był prof. Feliks Koneczny z Uniwersytetu Wileńskiego.

W oczach Zachodu Rosja musi zostać zniszczona. To nie pozostawia nam wyboru.

Wielu mówi teraz o dryfowaniu ludzkości w kierunku III wojny światowej, wyobrażając sobie wydarzenia podobne do tych z XX wieku. Ale wojna ewoluuje. Nie zacznie się od inwazji na miarę Barbarossy z czerwca 1941 roku ani od nuklearnego impasu na miarę kryzysu kubańskiego. W rzeczywistości nowa wojna światowa już trwa – po prostu nie wszyscy jeszcze ją rozpoznali.

Historyczne obawy Rosji mieszają się niekorzystnie z nieudolnością Zachodu.

Rosja ma ponad tysiąc lat i długą historię dyplomatyczną. Część obaw Rosji może wynikać z ignorancji amerykańskich elit na temat rosyjskiej historii i jej wrażliwości na rzeczywiste lub domniemane zagrożenia obcą inwazją.

Link do postu opublikowanego poniżej (wczoraj), został usunięty przez Facebook jako „spam” niezgodny z tzw. „zasadami społeczności”. Dają możliwość odwołania się, ale bez własnych uwag, tylko poprzez selekcję ich kilku szablonowych odpowiedzi. Tak więc nie mogę dać im mojej odpowiedzi.

Jest to kontynuacja cenzury, jaką Facebook uprawia od dawna z powodów politycznych. Ta sama banda opłacana przez tych samych sponsorów, którym się wydaje, że mają prawo dyktować w co mam wierzyć, co mam prawo czytać i czym mam prawo dzielić się z innymi. Jeszcze niedawno, Zuckerberg tłumaczył się w amerykańskich mediach, że Facebook cenzurował, ale był do tego zmuszony przez amerykańskie służby. Jak się okazuje, ta skrucha i odwilż nie trwały długo. Entuzjastom sztucznej Inteligencji (AI) dodam, że w notyfikacji o usunięciu postu, FB napisał, że posłużył się w tym … no właśnie … sztuczną inteligencją. Wbrew wielu Konstytucjom oraz ratyfikowanym m.in. przez Polskę, Kanadę i USA międzynarodowym prawom człowieka i obywatela. Wygląda mi to na mafijną zorganizowaną przestępczość. Tylko patrzeć aż przyślą mi o 4-tej rano siepaczy 🙂

Coraz mniej się przejmuję tym, czy mi zamkną konto, czy nie. Na razie mój blog, Region Pojezierze, jest jeszcze dostępny, choć już widzę opóźnienia w ładowaniu stron i edytowaniu wpisów. Jak i to zamkną, będziecie musieli sami znaleźć inne niezależne źródła informacji lub włączyć własne krytyczne myślenie. Ja robię to już od 10-ciu lat i jeśli dotąd kogoś nie przekonałem, to znaczy, że już nie przekonam i marnuję tylko mój czas. Natomiast tym z Was, którzy już prawdę „przejrzeli”, nie jestem właściwie potrzebny. Być może nadchodzi czas aby oddać Wam Wasze cumy i pozwolić Wam dryfować samodzielnie. Zaś tym lewackim, kabalskim i innym „szpiegom”, którzy się załapali na moich facebookowych „znajomych” oddam te cumy bez żalu. Nie jesteście aż tak „niewidzialni” jak wam się wydaje.

[Źródło]

Komentarz: W Kanadzie zaczęło to być widoczne po 1991 roku. W 1991 roku Związek Radziecki wszedł na drogę transformacji ustrojowej. Ideologiczna rywalizacja między ZSRR i Zachodem dobiegła końca. Niemal natychmiast drapieżny kapitalizm rozpoczął ofensywę. W Kanadzie wdrożono restrukturyzację naszej gospodarki, a następnie przeniesiono część głównej produkcji, technologii i usług do tak zwanych „tanich krajów”, gdzie siła robocza była tańsza, a łagodniejsze przepisy dotyczące ochrony środowiska nie wymagały kosztownych technologii oczyszczania. Miejsca pracy nie były już ważne, zysk stał się głównym celem działalności biznesowej i (w niektórych przypadkach) rządowej. Powiedziano nam, że jest to konieczne, ponieważ staliśmy się zbyt drodzy i nie byliśmy wystarczająco konkurencyjni w porównaniu z pracownikami w krajach, w których koszt utrzymania stanowił niewielką część naszych własnych kosztów przetrwania.

Cały tekst Jana Hartmana jest dostępny tutaj .

Natknąłem się na ten wpis trzy dni temu. Jego autor sili się na obiektywność, ale jest to próba bardzo nieudana. Podkreślając dobre strony Nawrockiego powołuje się na negatywne fakty, na przykład, że doświadczenie w bijatykach i w światku przestępczym może okazać się rzeczą pozytywną u prezydenta Polski. Po tym autor omawia „złe strony” Nawrockiego. Problem w tym, że te złe strony i rzekome złe dokonania trzeba najpierw udowodnić, a jak na razie zarzuty opierają się w większości, jeśli nie wyłącznie, na domysłach i pomówieniach.

Po przeczytaniu tego tekstu, zamieściłem krótką odpowiedź o następujacej treści:

Odpowiedź zamieszczę w regionpojezierze.com. /…/ Na razie tylko powiem, że nie odbieram tej charakterystyki Nawrockiego jako obiektywnej. Równe pomyje możnaby wylewać na głowę Tuska a nawet na głowy wszystkich pozytywnych bohaterów Trylogii Henryka Sienkiewicza, łącznie z księciem Jaremą Wiśniowieckim i jego rycerzami. Właśnie kiedy jego odsunięto od wpływów (podobnymi argumentami), Polska przeszła najcięższe chwile, bo jej słabość natychmiast wykorzystali jej wrogowie. Ale o tym oraz o związanych z tym wpisem faktach i kłamstwach później.