UWAGA ! Tekst niniejszego artykułu może być niezwykle wstrząsający dla osób szczególnie wrażliwych oraz niewłaściwy dla dzieci i młodzieży.
Akt oskarżenia przeciwko Hansowi Frankowi, sformułowany przez Międzynarodowy Trybunal Zbrodni Wojennych w Norymberdze (1945 -47), dowodzi ponad wszelką wątpliwość, że:
- Polska pod okupacją niemiecką była wyłącznie traktowana jako niemiecka kolonia;
- Polacy byli również objęci niemieckimi planami eksterminacji;
- Za eksterminację Żydów na terytorium okupowanej Polski odpowiedzialni byli Niemcy.
To jest szczególnie istotne dziś, wobec naiwnych (lub agenturalnych) planów Koalicji Obywatelskiej, aby Polsce odebrać suwerenność przez całkowitą jej integrację w strukturach Unii, będącej narzędziem dominacji niemieckiej w Europie. Jest to także ważne wobec oszczerczej kampanii oskarżania Polaków o zbrodnię Holokaustu, rozpętanej przez Izrael i znaczną część środowiska żydowskiego. Ta kampania jest oparta na kłamstwach, których celem jest wyłudzenie od Polski nielegalnych odszkodowań z tytułu żydowskiego mienia bezspadkowego. Obie te antypolskie inicjatywy nie są ze sobą sprzeczne. Osłabienie ekonomiczne Polski i zubożenie Polaków byłoby zgodne zarówno z celami niemieckiego planu Mitteleuropa i polityką III Rzeszy wobec Polski, jak i z żydowskim projektem Polin, o którym ostatnio coraz więcej słyszymy w niezależnych mediach.
